วันอังคารที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2552

ความจำสั้น...แต่สันหลังยาว






หวัดดีพวกมึง ปิดเทอมกันแล้วอ่ะดิ กุมีไรมานำเสนอชมรม "ความจำสั้น แต่สั้นหลังยาว" โวย..
พวกมึง คนไหนที่สนใจจะเข้าชมรมนี้รีบอ่านคุณสมบัติ 9 ข้อด้านล่างนี้แบบด่วนๆ
หากตรงกับพฤติกรรมของพวกมึง ก็มีสิทธิ์เข้าชมรมนี้ได้เลยโว๊ย..
คุณสมบัติข้อที่ 1
ในสมุดพกเทอมล่าสุด มีเกรด 0 ปรากฏอยู่..

คุณสมบัติข้อที่ 2
เคยขึ้นชื่อว่าเป็นนักเรียนที่ "ตก" กิจกรรมของโรงเรียน..

คุณสมบัติข้อที่ 3
เคยแอบโดดเรียนกวดวิชามาแล้วไม่ต่ำกว่า 3 ครั้งขึ้นไป..

คุณสมบัติข้อที่ 4
ไม่ค่อยได้ร้องเพลงชาติร่วมกับเพื่อนๆ และอาจารย์ที่หน้าเสาธง..

คุณสมบัติข้อที่ 5
เวลาจับกลุ่มรายงาน เรามักจะเหลือเป็นตัวเศษอยู่เสมอ..

คุณสมบัติข้อที่ 6
เป็นนักเรียนที่ขยันมาโรงเรียนแต่เช้า เพื่อคัดลอกการบ้านเพื่อน..

คุณสมบัติข้อที่ 7
บ่อยครั้ง ที่ลืมทำเวรประจำวันในห้องเรียน..

คุณสมบัติข้อที่ 8
เคยถูกผู้ปกครองทักท้วง เรื่องความสะอาดของห้องนอน..

คุณสมบัติข้อที่ 9
เวลาไปเที่ยว เพื่อนๆ จะพร้อมใจนัดหมายเราก่อนเวลานัดจริง 1 ชั่วโมง
เอาหละ.... ชมรมนี้มีที่ตั้งกระจายอยู่ตามห้องปกครองของแต่ละโรงเรียนทั่วประเทศนะโว๊ย..
หากชาวพวกเมิงคนไหนคุณสมบัติผ่าน ส่งใบสมัครกันได้เลยโว๊ย..
ชมรม "ความจำสั้น แต่สันหลังยาว" ของเรา ยินดีต้อนรับ...
ว่าแต่มีเพื่อนกูคนไหน คุณสมบัติผ่านบ้างนะ.. แสดงตัวกันหน่อย.. อิอิ..
ส่วน กู รอดตัวไปครับ.. คุณสมบัติไม่ตรงทั้ง 9 ข้อเลย.. เย้ เย้ เย้

วันอาทิตย์ที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2552

แม่งเซง




มีเรื่องมาอีกแล้วว่ะกูเซงชิฟ เจ็บตัวอีกตามเคย ....=_=.

เมื่อวานกูก็สอบ A-NET ที่มอมา กูก็นั่งสอบของกูอยู่ดีๆ แม่งไอ้คนข้างๆก็ เห็นออร่าความเก่งออกมาจากตัวกูรึไงก็ไม่รู้ ตั้งหน้าตั้งตาลอกกูจิง ตอนแรกกูก็ไม่อะไร พอหนักๆ เข้าแม่งมันไม่ทำเลยนี้หว้า จะลอกกูอย่างเดียวเลยว่ะ ปกติกุจะทำข้อสอบในกระดาษคำถามก่อน แล้ว พอเสดก็ค่อยฝนลงในกระดาษคำตอบ
พอกูพริกหน้าทีนึงมันก็ลอกกูที ไอ้ส้นตีนไม่มีปัญญาจะคิดเองไงว่ะ รึว่าคำว่าศักดิ์ศรีแม่งไม่มีเลยไงว่ะ ใครก็ไม่รู้ รู้จักกูก็ไม่รู้จัก มานั่งลอกกูหน้าตาเฉย

จนกูทนไม่ไหว นอนเอียงข้างทำข้อสอบก็ได้ว่ะ กูก็นอนเอียงงี้แหละทำตั้งแต่คณิต สังคม จนหมด ปวดคอเลยกู พอสอบเสดกูก็กำลังจะเดินไปที่รถ เพื่อไปเอาโทรสับมาโทรหาเพื่อนฝูง พอกูกำลังไงกุญแจรถ ไอ้เหี้ยนั้นแม่งเอากระเอานักเรียนแบบแบนๆ แข็งๆมาฝ่าดหัวกู กูไม่ได้ตั้งตัวแม่งก็ล้มดิว่ะ เอาเพื่อนมันอีก 4-5 คนมารุมตีนกูอีก เหี้ยลุกไม่ขึ้นเลย ดีนะที่เพื่อนกูมาก่อนอ่ะ ไม่งั้นกูตายตรงนั้นแหละยังไม่ทันได้เรียนมหาลัยเลยกูจะตายคาตีนสะละ เป็นไงละคับท่าน กูอ่ะหลอ คิ้วแตกนิดหน่อยไม่ต้องเย็บ หน้าช้ำ ตัวเป็นจั้ม ปากแตก ตาเขียว แต่กูว่าแค่นี้มันเล็กน้อน มากกว่านี้กูก็เคยเจอมาแล้ว แล้วไอ้คนที่ทำกูเจ็บหนักขนาดนั้น บัดนี้มันได้หายสาบสูญไปหลังจากที่กูและพักพวกเราไฟรนไข่มันไป 55++ สะใจ แต่ไอ้พวกนี้เดี๋ยวเหอมึงได้ตายแน่ วันนี้กูไปสอบ พวกมันก็ไม่ได้มาสอบ คงจะรู้อนาคตว่าจะโดนไร แต่กูจำหน้าและชื่อ พร้อมโรงเรียนมึงได้ มึงได้เจอกูแน่ ไอ้เหี้ย อนุเดช แสงทิพย์ โรงเรียนอย่ารู้เลยว่ะ เพราะว่าโรงเรียนสร้างคนให้เป็นคนดี แต่ไม่ได้สร้างเหี้ยให้เป็นคนที่ดีได้







วันอังคารที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552

แนะนำตัวเอง



สวัสดีว่ะเพื่อน กูชื่อ อาร์ตี้ (รึว่า อาร์ทตี้ก็ได้ว่ะ)
เรียนที่ไหนอย่ารู้เลย
รู้แค่ว่ากูอยู่เชียงใหม่ก็พอแหละ
55+
กำลังจะเรียนมหาลัยละ
อยู่ม.6 อีกแค่ไม่กี่วันก้จะสิ้นสุดการเป็นเด็กมอปลายแล้วสิว่ะ
ลากันที่ 23123
ลากันที่ กางเกงขาสั้นสีกลม
ลากันที่ เพื่อนผ่อง ม.6 ที่แสนน้อยนิด
ลากันที่ เดือนโรงเรียนที่น่าเหนื่อย
ลากันที่ การเรียนเป็นคาบ
ลากันที่ เคารพธงชาติ
ลากันที่ 7 โมงเช้าที่ต้องมาเช็คชื่อ
ลากันที่ สธ.มช. ที่รักของกู
ไม่น่าเชื่อเมื่อ 3 ปีที่แล้วกูยังมาน่งสอบเพื่อเข้าโรงเรียนนี้อยู่เลย
แล้ววันนี้กูต้องลาจากที่นี้แล้วหลอว่ะ
ตลกชิฟ
แต่กูก็ภูมิใจที่ได้อยู่ที่นี้ รักที่นี้มาก
จากใจ เดือน 23123